Rozdział 3 - Wyznanie

                                   Klaus, co się z tobą dzieje?

                                                   ********************
 "Nie rozumiem tego" - myślała Katherine."Nie rozumiem swojego zachowania". < w tej chwili dotknęła palcem swoje usta i przypomniała sobie pocałunek,uśmiechnęła się pod nosem> .Uff zgłodniałam.-powiedziałą Kath biorąc torebkę krwi i szybki ruchem wypijając w 5 sekund.MMMM  pycha.Czyżby był czas odwiedzić moim kochanych przyjaciół ? Wybiorę się do nich jutro, założę się że bedą okropnie zdziwieni,no ale cóż. < wsestchnęła Kath > jestem taka zmęczona .Tyle sie dzisiaj wydarzyło...
                                             **************************
-Katherine- szepnął do siebie Klaus leżąc na  swoim wygodnym łóżku.
-Dlaczego cały czas o tobie myślę ? Tak bardzo chciałbym wymazać z pamięci to, co się między nami wydarzyło.Nie mogę zapomnieć wyrazu twojej twarzy gdy na mnie patrzyłaś.
-Klaus!! -wrzasnęła Rebekah, wyrywając  Klausa z rozmysleń
- Tak kochana siostrzyczko? - powiedział z kpiną brat
-Gdzie do cholery podziały się torebki z krwią??!!- krzyknęła rozłoszczona  Rebekah
-Czy nie są czasem w lodówce na dole w piwnicy?
-Nie, tam ich nie ma - powiedziała poirytowana siostra
-Co tutaj się dzieje kochani?- do rozmowy dołączył się Elijah
-A nic bracie,nasza siostra jak zwykle nie wiem gdzie podziała swoje rzeczy- powiedział Klaus
-Ja nie wiem? Przypominam ci że to ja to wszystko tam przenosiłam a teraz wszystko znikło
-Spokojnie,spokojnie moim mili ,wszystko się da rozwiązać, a pomijając temat to co z naszą Katherine? Gdzie się podziała? -powiedział zmieniając temat Elijah
-Uciekła, nie wiem gdzie jest - powiedział zdezorientowany Klaus który nie wiedział co wymyślić
-No to idź sobie na polowanie siostrzyczko? Albo moze ci jeszcze służącego załatwic co?- powiedział szybko zmieniając temat Klaus
- No przydałby się - wymruczała siostra pierwotnych
- Oczywiscie ,poczekaj  zaraz sobie ubiore fartuszek i będe na twoje zawołanie-powiedział z ironią brat
                                                     **************************

2 DNI PÓŹNIEJ 

Damon siedział sobie na fotelu popijając swojego burbona.Odkąd Elena wybrała Stefana, Damon poszukał sobie nowego  "przyjaciela" -burbonika.W pewnej chwili zobaczył podjeżdżający pod posiadłość czarny Cabriolet.Wyszła z  niego piękna jak zawsze Katherine.Miała na sobie swoje czarne ,lśniące leginsy, bluzkę z napisem Kiss i ubraną na góre czarną , skórzaną kurtkę.Akurat Stefanek z Elenką musieli wybrać się na  impreze -pomyslać Damon

                                                ****************************

Z oddali zobaczyłam tego przystojnego wampira -Damona.Nic się nie zmienił chociarz, stał się jeszcze bardziej pociągający.W wampirzym tempie znalazłam się koło niego

- Witaj Damonie, nawet nie wiesz jak tęskniłam - powiedziała Kath uwodzicielskim głosem

-Katherine, nawet nie wiesz jak się nie cieszę że ciebie widzę - odparł chłopak

- Tylko mi nie mów że nie teskniłeś- powiedziała Kath zbliżając sie do Damona i zaczęła głaskać go po policzku

Damon z odsunął szybko rękę Kath .Wydawało się że zaraz wbije jej kołek jednak ostatecznie zaczął ją zachłannie całować.

-Mój Damon- wymruczała Katherine zadowolona z zachowania chłopaka

Zdarłam z niego koszule i spojrzałam na jego cudowny " kaloryfer".Był idealny.

" Hmm.. Jak zawsze pociągająca,skoro nie mogę mieć Eleny to co mi tam,zabawię się z oryginałem z lepszym oryginałem.Zawsze pragnąłem Katherine.Jest lepsza od Eleny.Cudowna"- powiedział w myślach Damon.

Razem z Katherine w mgnieniu oka znaleźli się w łóżku.Całą noc spędzili na pocałunkach,pieszczotach.Damon w końcu czuł że żyje.Całował Kath z czułością i z zachłannością,pragnął jej jak jeszcze nigdy dotąd.Była ona tylko jego..ale czy napewno? Rano leżąc w łóżku Kath się zastanawiała: " Damon,nawet ty nie możesz sprawić abym czuła się tak jak wtedy przy pocałunku z Klausem.Dlaczego? Przecierz nienawidzimy siebie nawzajem, a jednak.Cały czas ta myśl krązy mi po głowie" Katherine spojrzała na Damona który z  uśmiechem " zadowolenia" patrzył na nią.

-I znowu jest tak jak dawniej prawda?-powiedział chłopak całując namietnie dziewczyne

-Oczywiście..ale jedno mnie dziwi ..gdzie Elena ? - zapytała spoglądając na Damona

-Nasza Elenka jest w tej chwili ze Stefanem, mieli iść RAZEM na impreze więc pewnie juz wrócili-powiedział beznamiętnym głosem Damon

-Oh tak mi przykro - powiedziała wampirzyca robiąc tą swoją smutną minkę-ale nie martw sie wiesz że zawsze masz mnie ,prawda?

-Tak wiem, i to jedyne pocieszenie kotku-uśmiechnął sie do Kath-

-Wybacz ale muszę  juz iść jeśli Stefan lub Elena tu wejdą to będzie okropne zamieszanie 

-No dobrze ale obiecaj że wrócisz skarbie-powiedział śmiejąc się Damon i pomyśł " Na zawsze razem"

-Tak wróce -powiedziała Kath puszczając oko do wampira  i już jej nie było

                                                          ********************

"Jaka rozluźniająca noc -haha zaśmiała się Kath-nie sądziłam że Damon przyjmie mnie z otwartymi ramionami.No ale widać chłopak załamany tym że Elenka go rzuciła." Jadąc samochodem zauważyłam dziwnie przpominający mi pojazd.Nie to nie może być on.To napewno nie on.Ah mam to wszystko gdzieś,jadę na moje jeziorko.Tam jest cicha i spokój.Mogę w spokoju pomyśleć.

                                                         ************************

To wszystko jest takie skomplikowane, dlaczego nie mogę wybić sobie z głowy Katherine? Dlaczego? Czy zna ktoś na to odpowiedz?-powiedział Klaus siedząc nad jeziorem w lesie.

Było gdzieś po 23.30.Panowała ciemność i mrok.

Nagle Klaus zauwazyl dziewczyne siedząca na drugiej stronie jeziora.To była Katherine.Jej loki w świetle księzyca błyszczały się.Z twarzy dziewczyny było widać że nad czyms się zastanawia.

                                                               ******************

Siedziałam sobie spokojnie patrzac w wodę ,kiedy nagle ujrzałam Klausa.W wampirzym tempie znalazł się obok mnie.

-Witaj Katherine,znowu się spotykamy,co tutaj robisz jesli moge wiedzieć?-powiedział z dziwnym spokojem Klaus

-Nic ,siedze sobie i myśle-powiedziała Kath

I znów nie mogłam sie oprzeć i spojrzałam mu w oczy.Nie wiem ile sie w nie  wpatrywałam ,wiem tylko ze z amoku wyrwał mnie głos chłopaka

-Katherine? HEJ KATHERINE? Tu ziemia-powiedział roześmiany Klaus tak, jakby znali się od zawsze,jakby nie była jego wrogiem

-Klaus musze ci coś powiedzieć , ja..jaa-zaczęła się jąkać Kath

-Nie to ja  ci musze coś powiedzieć-odparł zdenerwowany Klaus

Oboje zachowywali sie tak jakby nie byli arcywrogami.Patrzyli na siebie z dziwnym spojrzeniem.

-Wiesz to nienależy do mojego stylu ale..moze zawiesimy broń co? W koncu nienawidzimy sie już pół stulecia.Warto by było żyć w pokoju aby nikt z nas nie ucierpiał

-I mówi to Klaus? Nie wierze ! Ale wiesz co? Też tak sądze-powiedziała Katherine lekko sie usmiechając

-I mam ci coś jeszcze ważnego do powiedzienia

-Nie poczekaj ,pozwól ze teraz ja cos powiem

-Wiesz..ja wiem ze chcesz zapewne wrócic do naszego pocałunku-mówiła Kath- może uznasz mnie za wariatke ale...kiedy cie pocałowałam to poczułam...

Nagle przerwał jej Klaus.

-Ciii..nic nie mów..chyba wiem co chcesz powiedzieć -powiedział niepewnie Klaus

-Katherine?

-Tak Klaus?

-Kocham cie

Nie dając dojść do słowa dziewczynie zaczął ją zachłannie całować.Klaus,który jeszcze niedawno marzył by ją zabić ,wyznał jej miłość ,pocałował .Kto by pomyśłał-Wielki Klaus ma uczucia - Wielka Katherine ma uczucia

-Klaus?

-Tak

-Też cię kocham-powiedziała Katherine nie odrywajac sie od Klausa.Razem padli na ziemię i całowali się bez opamiętania.Przecierz zaledwie kilka godzin temu Kath spała z Damonem a teraz...Ale to nie ważne to z Damonem to tylko przygoda.z Klausem początek wieczności.

Oboje pieścili sie i z kazda chwila coraz wiecej ubran lezalo na trawie.Księżyc świecił im jak gdyby wiedział  że są sobie przeznaczeni.

                                                                      ^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

Ufff ale sie rozpisałam.Mam nadzieje ze sie podobało.Napisałam to dokładnie o 20.51.Przyznać musze sie ze sie okropnie napracowałam.Ohh jak ja sie ciesze..Klaus i Katherine masakra!!! Ale nie myślcie że to koniec ich kłotni.To dopiero  3 rozdział wszystko moze sie zdarzyc.W koncu wyznali sobie uczucia a to narazie głowny temat.Ale sie ciesze ze kolejny rozdział za nami !! I oczywiście prosze komentować żeby nie było.Wielu z was pewnie sądzi ze wszystko dzieje sie za szybko ale własnie o to chodzi.Najpierw miłość .zmiana Klausa  i Katherine na dobre oczywiście ale dalej co będzie to nie zdradze :)Po za tym jestesm okropne zmeczona wiec prosze  o niezwracanie uwagi na błedy.Miałam dzisiaj tyle zadania i uczenia ze myslalam ze sie nie wyrobie no ale wam sie upiekło ;D
Dobra -plan na reszte wieczoru-porządnie sie wyspać i isc rano do SZKOŁY