Rozdział 2-Klaus poprostu mnie zabij

"Klaus, poprostu mnie zabij" 
Klaus dłuższą chwile rozmawiał z Rebekah.Nagle zwróciłsie do niej
-To ja udam się do swojej komnaty-puścił oko do siostry
**********
Patrzyłam sobie na cudowny złoty,sufit gdy nagle usłyszałam kroki na schodach.Wiedziałam już kto idzie.Hmmm..Czas zacząć mój plan.
-Wybacz Kath że to tak długo trwało ale miałem kilka ważnych spraw do załatwienia.-powiedział Klaus podchodząc do Katheriny
-Oczywiście-powiedziała Katherine i popatrzyła tym swoim figlarnym wzrokiem na Klausa.Podeszłam do niego i popatrzyłam mu w oczy.Byliśmy bardzo blisko siebie.Nasze usta dzieliły zaledwie 3 cm.W końcu odważyłam się i pocałowałam Klausa.Miał takie piękne,malinowe usta.Nasz pocałunek był długi,namiętny.Klaus całował mnie delikatnie a jednocześnie zachłannie.Zatopiłam swoje ręce w jego cudownych lśniących włosach.Jego ręka powędrowała wzdłuż moim nóg.Popatrzyłam mu w oczy,widziałam w nich miłość,czułość.Dlaczego tak bardzo zaczęło mi na nim zależeć? Dlaczego-te myśli kłebiły się w mojej głowie
OCZAMI KLAUSA
Pocałowała mnie.Była taka piękna.Nie mogłem oderwać się od jej ust.Mógłbym się w niej zakochaać ale...No właśnie jest ALE.Przecierz ścigałem ją tyle lat a teraz nie potrafię jej zabić.Jest taka kochana,cudowny,piękna i bezbronna.Pomyślałem sobie,jestem głupi ale muszę to powiedzieć.
-Kath.Prosze nic nie mów.Pozwalam ci odejść.Odejdź ode mnie .Nie chcę cie skrzywdzić -powiedział Klaus spuszczając głowe na dół , a zjego oczu polały się łzy który towarzyszyły mu tylko wtedy gdy był dzieckiem.Klaus płakał.Płakał nad sobą.Dlaczego tyle lat ją ścigał a teraz...a teraz oddaje jej pocałunek i prosi aby odeszła.
Oczami Katherine
To niemożliwe.On właśnie powiedział że moge odejść.Najgorsze jest to że moim planem było go uwieść a potem nie zauważalnie uciec ale nie mogłam.Teraz nie mogłam .Może w innej chwili bym skakała  z radości ale nie wtej.W tej pragnęłam go najbardziej na świecie.Ten pocałunek na wieki zostanie w moim sercu.Mój umysł mówił co innego a moje martwe serce także co innego.Umysł mówił " Katherine możesz się cieszyc jesteś wolna  YEA !!" natomiast serce : " Katherine ty wiesz że ten pocałunek nie był zwyczajny.Było w nim niezwykle silne uczucie.Była w nim miłość dwojga ludzi"
-Klaus ...ja...nie..
-Powiedziałem że do cholery możesz wyjść -powiedział przez łzy Klaus krzycząc
-Dobrze -powiedziała Katherine
Za nim odeszłam popatrzyłam w jego oczy.Były pełne bólu i zniknęłąm